Βασικές συμβουλές για τις αιμορροΐδες

Για την ανακούφιση της αιμορροιδικής κρίσης, μερικές βασικές συμβουλές είναι μερικές φορές αρκετές. Πρέπει να ληφθεί μέριμνα για:

•  τη διατήρηση της άψογης πρωκτικής υγιεινής, 
• τον περιορισμό του ερεθισμού με πολύ στεγνό χαρτί υγείας (προτιμάτε τα μωρομάντηλα), 
• την εφαρμογή κρύου (πετσέτα, κομπρέσες ή λουτρό sitz), 
• αποφύγετε τρόφιμα που μπορούν να ερεθίσουν τους βλεννογόνους ( καφές, τσάι, μπαχαρικά, μουστάρδα, αλκοόλ ...), 
• αποφύγετε τις προσπάθειες που οδηγούν σε αύξηση της αρτηριακής πίεσης (με βαριά αντικείμενα ...) 
• και αποφύγετε τη δυσκοιλιότητα (υιοθετώντας μια δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες ).

Τοπικές θεραπείες για τις αιμορροίδες

Εάν επιβεβαιωθεί η διάγνωση των αιμορροίδων, μπορείτε πολύ καλά να χρησιμοποιήσετε τοπικά για αιμορροΐδες. Ανακουφίζουν τον ερεθισμό και προάγουν τη θεραπεία. Αυτά τα προϊόντα έρχονται με τη μορφή κρέμας (γενικά με σωληνίσκο που επιτρέπει τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική εφαρμογή) ή υπόθετα.

Αυτές οι κρέμες ανακουφίζουν γρήγορα την ταλαιπωρία (μερικές ακόμη περιέχουν τοπικό αναισθητικό). Ωστόσο, μπορεί να μην είναι αρκετά. Σε αυτήν την περίπτωση, ένα τόσο αποκαλούμενο "φλεβοτονικό" φάρμακο μπορεί να είναι χρήσιμο. Θα ενισχύσει τον τόνο και την αντίσταση των φλεβών. Μερικά από αυτά τα φάρμακα διατίθενται χωρίς ιατρική συνταγή, ωστόσο, σε περίπτωση αμφιβολίας, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε ένα γιατρό για αιμορροίδες.

Εάν οι αιμορροΐδες είναι πολύ ανεπτυγμένες, μπορεί να είναι απαραίτητο να καταφύγετε σε βαρύτερες θεραπείες: σκληρυντικές ενέσεις, υπέρυθρη φωτοπηκτικότητα, ελαστικές αποχρώσεις ή ακόμη και χειρουργική επέμβαση με τοπική ή γενική αναισθησία για να εκτελέσετε αιμορροϊδεκτομή.

Αλλά στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, οι αιμορροΐδες είναι ένα ενοχλητικό αλλά ήπιο πρόβλημα, διατίθενται απλές θεραπείες . Μην διστάσετε λοιπόν να ρωτήσετε τον φαρμακοποιό σας και εάν η δυσφορία παραμένει, συμβουλευτείτε το γιατρό σας!

Αποτροπή αιμορροϊδικής κρίσης

Η άσκηση, η οποία ενισχύει τους μύες της ανορθικής περιοχής και μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες βοηθούν στην αποφυγή δυσκοιλιότητας και συστολών που προάγουν τις αιμορροΐδες. 

Κατά το πλύσιμο, χρησιμοποιήστε προϊόντα με βάση γλυκό αμυγδαλέλαιο και όχι όξινα σαπούνια και να γνωρίζετε ότι το πλύσιμο πολύ συχνά μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό των βλεννογόνων. Γενικά, αποφύγετε την κατάχρηση αλκοόλ. 

Ωστόσο, εάν συμμετέχετε σε ένα γεύμα που είναι λίγο "ξεπλυμένο", πίνετε άφθονο νερό για να αποφύγετε την αφυδάτωση. Ομοίως, αποφύγετε τα πικάντικα πιάτα και τον καφέ.

Σε φυσιολογική κατάσταση, οι αιμορροΐδες είναι φλεβικοί σχηματισμοί που βρίσκονται γύρω και μέσα στον πρωκτό και στον ορθό, οι οποίοι είναι ανώδυνοι. Προβλήματα προκύπτουν όταν συμβαίνει αιμορροϊκή προσβολή, που προκαλείται από μια ανώμαλη διαστολή αυτών των φλεβών. Υπάρχουν δύο τύποι αιμορροΐδων: εσωτερικές αιμορροΐδες και εξωτερικές αιμορροΐδες. Υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες, που κυμαίνονται από τοπική θεραπεία έως χειρουργική επέμβαση.

Εξωτερικές και εσωτερικές αιμορροίδες

Οι εξωτερικές αιμορροΐδες είναι ορατές κάτω από τον πρωκτό.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες είναι ορατές μόνο κατά τη διάρκεια μιας ανασκόπησης . Μπορεί να μην παρουσιάζουν συμπτώματα , ή να προεξέχουν, μόνιμα ή με την ώθηση ή την προσπάθεια , στον πρωκτικό σωλήνα.

Συνηθισμένα συμπτώματα των αιμορροίδων

1. Η αιμορροϊδική νόσος μπορεί να μεταφραστεί κλινικά σε τρεις τύπους σημείων που είναι ήδη επιπλοκές:
2. Η αιμορραγία ή η πρωκτική αιμορραγία.
3. Η αντίληψη ενός κομματιού στον πρωκτό.
4. Ο πρωκτικός πόνος
5. Ο κνησμός.

Αιμορραγία από το ορθό

Η αιμορροϊδική αιμορραγία συνήθως αποτελείται από λαμπερό κόκκινο αίμα που εμφανίζεται στο τέλος του κόπρανα . Γενικά δεν είναι άφθονο, λεκιάζει το χαρτί τουαλέτας ή πιτσιλίζει το μπολ .

Μπορεί να προκαλέσει αναιμία μέσω της επανάληψής της.

Η έντονη κόκκινη εμφάνιση της αιμορραγίας σημαίνει ότι η αιμορροϊδική νόσος είναι πιο αρτηριακή από φλεβική . Υπάρχουν πράγματι σημαντικές αρτηριοφλεβικές επικοινωνίες σε επίπεδο πλέγματος.

Η ανοσοσκόπηση αποκαλύπτει συμφορητικό βλεννογόνο που διασχίζεται από λεπτά ερυθρά αγγεία . Ακόμα κι αν οι αιμορροΐδες είναι μια από τις πιο κοινές αιτίες αιμορραγίας από το ορθό, μια κολονοσκόπηση αναζητά πάντα ορθοκολική βλάβη (καρκίνος κ.λπ.) που ενδέχεται να αιμορραγεί.

IBS: Πέντε γεγονότα που πρέπει να γνωρίζετε

Με πάνω από ένα δέκατο του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και πολλοί περισσότεροι που δεν έχουν διαγνωσθεί, ήρθε η ώρα να λάμψει το προσκήνιο σε αυτήν την κατάσταση, η οποία προκαλεί κοιλιακή δυσφορία, πόνο ή και τα δύο για τόσους πολλούς. Έχουμε τα στοιχεία που χρειάζεστε για να γνωρίζετε.

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS) είναι μια διαδεδομένη διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος που επηρεάζει περίπου το 12% του πληθυσμού των Ηνωμένων Πολιτειών. Για τους θιγόμενους, μπορεί να είναι ένα μεγάλο βάρος.

Τα κύρια συμπτώματα του IBS περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, κοιλιακό άλγος, κράμπες, υπερβολικό αέριο, φούσκωμα και αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου.

Οι κοινές αιτίες είναι οι ορμονικές αλλαγές, το φαγητό και το άγχος, αλλά το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου επηρεάζει τον καθένα διαφορετικά. Σε μερικούς ανθρώπους, το IBS μπορεί να εξασθενεί, ενώ άλλα έχουν ήπια ή μέτρια συμπτώματα.

Επί του παρόντος, κανείς δεν ξέρει τι προκαλεί σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Ως αποτέλεσμα, η διάγνωση μπορεί να είναι προκλητική και οι επιλογές θεραπείας δεν είναι καθόλου ικανοποιητικές.

Παρόλο που υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης IBS - όπως η ύπαρξη μιας γυναίκας, η κατοχή ενός μέλους της οικογένειας με IBS και η ηλικία κάτω των 45 ετών - η έρευνα αρχίζει μόνο αργά να άρει την ομίχλη που περιβάλλει το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Σε αυτό το άρθρο, ανακαλύπτουμε τα πρόσφατα ευρήματα της έρευνας και σας φέρνουμε τα πέντε πρώτα μας στοιχεία σχετικά με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

1. Μόνο οι μισοί ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου αναζητούν ιατρική περίθαλψη

Σε ολόκληρο τον πλανήτη, ένας μέσος όρος 11,2% των ανθρώπων ζουν με τον IBS, τον καθηγητή Paul Enck, ο οποίος είναι επικεφαλής της έρευνας στο Τμήμα Ψυχοσωματικής Ιατρικής και Ψυχοθεραπείας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Tübingen στη Γερμανία - εξηγεί σε άρθρο του Nature Reviews Disease Primers .

Ωστόσο, ο μέσος όρος αυτός είναι επικλινής λόγω της έλλειψης διαθέσιμων δεδομένων για πολλές χώρες στην Αφρική και την Ασία. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό των IBS σε μεμονωμένες χώρες ποικίλλει έντονα. κυμαίνεται από το 1 τοις εκατό έως το 45 τοις εκατό.

Στο πάνω άκρο της κλίμακας είναι το Μεξικό με 40 τοις εκατό, η Ισλανδία με 30,9 τοις εκατό, και το Πακιστάν με 30,5 τοις εκατό, ενώ ο Καναδάς βρίσκεται κάπου στη μέση με 15,7 τοις εκατό.

Παρά τα εκατομμύρια των ανθρώπων που επηρεάζονται, μόνο οι μισοί από εκείνους με συμπτώματα IBS πηγαίνουν στον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης για βοήθεια.

2. Το IBS συνδέεται με τον εγκέφαλο

Το 20% των ασθενών που πάσχουν από IBS έχουν επίσης συμπτώματα άλλων γαστρεντερικών διαταραχών. Ο κατάλογος περιλαμβάνει τη λειτουργική δυσπεψία, καούρα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, διάρροια, ακράτεια και δυσκοιλιότητα, σύμφωνα με τον καθηγητή Enck.

Δεν σταματά εκεί. Τα μη γαστρεντερικά σύνδρομα, όπως η υπερδραστήρια ουροδόχος κύστη, το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, η σεξουαλική δυσλειτουργία, το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης (CFS), η ημικρανία, οι αιμορροΐδες και οι διατροφικές διαταραχές, μεταξύ άλλων, συμβαδίζουν επίσης με το IBS.

Ο καθηγητής Enck εξηγεί επίσης ότι τα άτομα με IBS έχουν επίσης υψηλότερα ποσοστά ψυχιατρικών παθήσεων, όπως το άγχος, η κατάθλιψη και ο νευρωτισμός, από τους ανθρώπους χωρίς σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Τα μυαλά μας και τα έντερα είναι πολύπλοκα. Ο εγκέφαλος επηρεάζει την κίνηση του φαγητού μέσω του γαστρεντερικού μας σωλήνα, του ανοσοποιητικού μας συστήματος και της σύνθεσης του μικροβιακού εντέρου. Από την άλλη πλευρά, οι αλλαγές στο έντερο συνδέονται με αλλαγές στη δομή του εγκεφάλου.

3. Η γαστρεντερίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Ο καθηγητής Guy E. Boeckxstaens - από το Μεταφραστικό Κέντρο Ερευνών για γαστρεντερικές διαταραχές στο Πανεπιστήμιο του Leuven στο Βέλγιο - εξηγεί σε πρόσφατο άρθρο του στις επιστημονικές εκθέσεις ότι "έως και το 36% των ασθενών με γαστρεντερίτιδα μπορεί να αναπτύξουν μετα-λοιμώδη IBS (ΡΙ-ΙΒδ). "

Για τη μελέτη τους, ο καθηγητής Boeckxstaens και οι συνάδελφοί του εξέτασαν τα έντομα των ατόμων με PI-IBS, που ανέπτυξαν την κατάσταση μετά από έκθεση σε μολυσμένο πόσιμο νερό.

Με βάση προηγούμενες εργασίες άλλων ερευνητών, η ομάδα αναμένεται να βρει χαμηλά επίπεδα φλεγμονής - ένα υπόλοιπο της πάλης κατά της γαστρεντερίτιδας και που θεωρείται ότι είναι η αιτία του πόνου - στα υποκείμενα της μελέτης τους.

4. Το μικροβιακό έντερο εμπλέκεται σταθερά

Καθώς οι ερευνητές μπαίνουν στο πυθμένα των τρισεκατομμυρίων μικροοργανισμών που ζουν στα έντερά μας, όλο και περισσότερο αρχίζουμε να εκτιμούμε το ρόλο που παίζουν οι μικροβιακοί επιβάτες μας στην υγεία μας.

Νωρίτερα φέτος, αναφέρθηκε ότι οι ερευνητές είχαν μεταμοσχεύσει βακτήρια εντέρου από άτομα με IBS σε ποντίκια. Ως αποτέλεσμα, τα ποντίκια εμφάνισαν συμπτώματα IBS. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα ποντίκια που έλαβαν μικρόβια από άτομα με IBS και άγχος εμφάνισαν επίσης συμπτώματα συμπεριφοράς παρόμοια με το άγχος.

Σε μια χωριστή μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν τη σύνθεση των μικροοργανισμών από τα κόπρανα των ανθρώπων με CFS, μερικοί από τους οποίους είχαν επίσης σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και κάποιοι που δεν το έκαναν.

Βρήκαν διακριτά μικροβιακά προφίλ που τους επέτρεπαν να διακρίνουν αυτά τα δύο σύνολα ατόμων από τα άτομα ελέγχου χωρίς CFS και IBS.

Η καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η σύνθεση των μικροοργανισμών στο έντερο συμβάλλει στην παθοφυσιολογία του IBS θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση και να επιτρέψουμε στους επιστήμονες να αναπτύξουν θεραπείες ειδικά σχεδιασμένες για τη βελτίωση της υγείας των εντέρων.

5. Ορισμένα τρόφιμα παίρνουν την ευθύνη χωρίς λόγο

Το φαγητό είναι μια πολύ κοινή αιτία των συμπτωμάτων τoy IBS, αλλά ο λόγος για αυτό το φαινόμενο παραμένει ένα μυστήριο. Οι ερευνητές θεωρούν ότι η υπερβολική φυσιολογική απόκριση στην πρόσληψη τροφής από το έντερο, οι ενώσεις τροφίμων που οδηγούν σε ψυχολογικά συμπτώματα ή η αλληλεπίδραση μεταξύ των τροφίμων και του μικροβιακού εντέρου είναι υπαίτιες.

Ωστόσο, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου εκδηλώνεται διαφορετικά σε κάθε άτομο και τα τρόφιμα στους καταλόγους "no-go" τείνουν να ποικίλουν αναλόγως. Επιπλέον, το γεγονός ότι ένα συγκεκριμένο είδος τροφίμων έχει ενοχοποιηθεί δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προκαλεί πραγματικά συμπτώματα.

Λαπαροσκόπηση υπογονιμότητας

Η λαπαροσκόπηση είναι μια χειρουργική διαδικασία που επιτρέπει σε έναν γιατρό να δει μέσα στο σώμα. Όταν η διαδικασία αποτελεί μέρος της εξέτασης γονιμότητας, ο γιατρός αξιολογεί τις δομές του αναπαραγωγικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των ωοθηκών, των σαλπίγγων και της μήτρας.

Η λαπαροσκόπηση μπορεί να βοηθήσει έναν γιατρό να διαγνώσει πολλές καταστάσεις που επηρεάζουν τη γονιμότητα, όπως:

• ενδομητρίωση
• αποκλεισμένες σάλπιγγες
• συσσώρευση ουλώδους ιστού
• ινομυώματα
• άλλες ανωμαλίες του αναπαραγωγικού συστήματος

Η λαπαροσκόπηση μπορεί επίσης να βοηθήσει όταν μια γυναίκα έχει ανεξήγητη στειρότητα. Αυτή είναι η διάγνωση όταν τα αποτελέσματα άλλων διαγνωστικών εξετάσεων ήταν φυσιολογικά, αλλά μια γυναίκα εξακολουθεί να μην μπορεί να συλλάβει.

Με μια ματιά στα αναπαραγωγικά όργανα, ο γιατρός μπορεί να είναι σε θέση να εντοπίσει συνθήκες που εμποδίζουν τη σύλληψη και είναι αλλιώς ανιχνεύσιμες.

Οφέλη

Μεταξύ των διαδικασιών που μπορούν να βοηθήσουν στην ανίχνευση της αιτίας της στειρότητας, η λαπαροσκόπηση είναι λιγότερο επεμβατική.

Σε σύγκριση με άλλες χειρουργικές επεμβάσεις που μπορούν να βοηθήσουν τον γιατρό να διαγνώσει την αιτία της στειρότητας, μια λαπαροσκόπηση περιλαμβάνει:

1. λιγότερο επεμβατικές μεθόδους
2. χαμηλότερο κίνδυνο μόλυνσης
3. μικρότερες ουλές
4. τη δυνατότητα διόρθωσης του προβλήματος κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης
5. μια ευκολότερη ανάκαμψη

Επίσης, εάν ένα άτομο λάβει θεραπεία κατά τη διάρκεια της επέμβασης, οι πιθανότητες σύλληψης μπορεί να αυξηθούν αμέσως.

Κίνδυνοι

Όπως με κάθε χειρουργική επέμβαση, είναι σημαντικό να εξεταστούν οι κίνδυνοι.

Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη λαπαροσκόπηση περιλαμβάνουν:

• εσωτερική αιμορραγία
• μόλυνση
• βλάβη στα εσωτερικά όργανα
• κακή επούλωση στις θέσεις τομής

Στο παρελθόν, η λαπαροσκόπηση ήταν ένα τυπικό εργαλείο διάγνωσης για γυναίκες με ανεξήγητη στειρότητα.

Η αυξημένη χρήση τεχνολογιών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF), οδήγησε ορισμένους γιατρούς να προτείνουν την εξωσωματική γονιμοποίηση αμέσως πριν από τη λαπαροσκόπηση.

Ωστόσο, ένας χειρουργός λαπαροσκόπος μπορεί ακόμα να συστήσει λαπαροσκόπηση αν πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει.

Ένα άτομο θα πρέπει να συζητήσει τη διαδικασία και αν τα πιθανά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων με το γιατρό τους.

Τι είναι η πανοραμική ακτινογραφία δοντιών

Η πανοραμική οδοντιατρική ακτινογραφία χρησιμοποιεί μια πολύ μικρή δόση ιοντίζουσας ακτινοβολίας για να συλλάβει ολόκληρο το στόμα σε μία εικόνα. Συνήθως εκτελείται από οδοντιάτρους και χειρουργούς του στόματος στην καθημερινή πρακτική και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το σχεδιασμό της θεραπείας για οδοντοστοιχίες, εκχυλίσματα και εμφυτεύματα.

Η πανοραμική δοντιών απαιτεί ελάχιστη ή καθόλου ειδική προετοιμασία. Ενημερώστε το γιατρό σας εάν υπάρχει πιθανότητα να είστε έγκυος. Αφαιρέστε τα κοσμήματα, τα γυαλιά των ματιών ή τα μεταλλικά αντικείμενα που μπορεί να επηρεάσουν τις εικόνες ακτίνων Χ. Θα σας ζητηθεί να φορέσετε μια ποδιά για να προστατεύσετε το υπόλοιπο σώμα σας από οποιαδήποτε έκθεση σε ακτινοβολία.

Τι είναι η πανοραμική  δοντιών;

Η πανοραμική ακτινογραφία, είναι μια δισδιάστατη (2-D) οδοντιατρική ακτινολογική εξέταση που συλλαμβάνει ολόκληρο το στόμα σε μια ενιαία εικόνα, συμπεριλαμβανομένων των δοντιών, των άνω και κάτω γνάθων, των γύρω δομών και των ιστών.

Η γνάθος είναι μια καμπύλη δομή παρόμοια με εκείνη ενός πετάλου. Ωστόσο, η πανοραμική δοντιών παράγει μια επίπεδη εικόνα της καμπύλης δομής. Συνήθως παρέχει λεπτομέρειες για τα οστά και τα δόντια.

Σε αντίθεση με μια παραδοσιακή ενδοστοματική ακτινογραφία, όπου ο ανιχνευτής ακτίνων-ταινιών / ακτίνων Χ τοποθετείται μέσα στο στόμα, η ταινία για πανοραμική ακτινογραφία δοντιών βρίσκεται μέσα στο μηχάνημα.

Πώς φαίνεται ο εξοπλισμός;

Μια πανοραμική μηχανή ακτίνων Χ αποτελείται από δύο πλευρές. Ένας σωλήνας ακτίνων Χ είναι τοποθετημένος στη μία πλευρά και η ταινία ακτίνων Χ ή ένας ανιχνευτής στην αντίθετη πλευρά. Το κεφάλι του ασθενούς είναι τοποθετημένο με το πηγούνι, το μέτωπο και τα πλευρικά στηρίγματα. Ο ασθενής μπορεί να είναι εφοδιασμένος με έναν αναστολέα δαγκώματος για να ανοίξει ελαφρώς το στόμα για μια σαφέστερη εικόνα.

Τι θα βιώσω κατά τη διάρκεια και μετά την πανοραμική;

Μια πανοραμική εξέταση ακτίνων Χ είναι ανώδυνη, γρήγορη και εύκολη στην εκτέλεση. Μπορεί να συνιστάται σε ενδοστοματικές ακτινογραφίες για ασθενείς που έχουν ευαίσθητο αντανακλαστικό gag.

Ποια είναι τα οφέλη έναντι των κινδύνων;

Οφέλη

Καμία ακτινοβολία παραμένει στο σώμα ενός ασθενούς μετά από ακτινολογική εξέταση.Οι ακτίνες Χ συνήθως δεν έχουν παρενέργειες στην τυπική περιοχή διάγνωσης για αυτή την εξέταση.

Πανοραμικές ακτίνες Χ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολύ μικρά παιδιά, καθώς η ταινία δεν χρειάζεται να τοποθετηθεί μέσα στο στόμα.

Κίνδυνοι

Οι γυναίκες θα πρέπει πάντα να ενημερώνουν τον οδοντίατρό τους ή τον γιατρό του στοματικού χειρουργείου εάν υπάρχει πιθανότητα να είναι έγκυος. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εγκυμοσύνη και τις ακτίνες Χ, ανατρέξτε στη σελίδα Ασφάλεια .

Ποιοι είναι οι περιορισμοί της πανοραμικής ακτινογραφίας;

Μια πανοραμική ακτινογραφία δεν παρέχει ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες για κάθε επιμέρους δόντι ή μαλακούς ιστούς, όπως οι μύες. Χρησιμοποιείται γενικά ως αρχική αξιολόγηση των οστών και των δοντιών. Επειδή το στόμα σας είναι καμπύλο, η πανοραμική ακτινογραφία μπορεί μερικές φορές να δημιουργήσει μια ελαφρώς θολή εικόνα όπου δεν είναι δυνατές ακριβείς μετρήσεις των δοντιών και της γνάθου σας. 

Εάν ο οδοντίατρος ή ο χειρουργός σας χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες, μπορεί να παραγγελθεί μια σάρωση υπολογιστικής τομογραφίας (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI). Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει Dental Scan CT, μια εξέταση απεικόνισης που αναπτύχθηκε ειδικά για αυτό το τμήμα του σώματος.